1. دوزانو بنشینید. پیشانی را به زمین برسانید، دست‌ها را به جلو بکشید و کف دست‌ها را به هم بچسبانید. این حالت “گورو پرانام” (تعظیم به راهنمای عالم) نام دارد. دم بگیرید و   نیروی نَفَس را به پایین ستون فقرات بکشید. نفس را حبس کنید و اجازه دهید ستون فقرات با رنگ‌های رنگین‌کمان آغشته شود، به این شکل که قرمز در پایه ستون فقرات، و به ترتیب نارنجی، زرد، سبز، آبی، نیلی و بنفش تاج سر را در بر گیرد. بازدم کنید و اجازه دهید رنگ‌ها محو شوند.
دوباره دم بگیرید و همان تجسم را تکرار کنید.

5 دقیقه 

2. بنشینید. پاها را به جلو دراز کنید، 60 درجه به عقب متمایل شوید، دست‌ها را پشت بدن قرار دهید تا حامل وزن بالاتنه باشد. سر را به عقب رها کنید. بیاسایید. اگر تنفس شما از طریق بینی و عمیق باشد، انقباض در عضلات سینه و گلو باز می‌شود. (بازدم می‌بایست کامل باشد) هنگام تنفس، عضلات شکم  و سینه را درگیر کنید.  در هر بازدم، یک اشعه نور از بالای پیشانی فرا‌ بی‌افکنید.

3 دقیقه

در پایان: آخرین بار، نفس را تا جایی که راحت هستید حبس کنید؛ سپس، در حالی که به آرامی به پشت می‌خوابید، به گونه‌ای آه بکشید که نفس از بینی بیرون بیاید.   

3. بعد از یک استراحت کوتاه، چهارزانو بنشینید، ستون فقرات را صاف نگه بدارید، انگشت‌ها را قلاب کنید و در دامان بگذارید. دم عمیق بگیرید و صوت “اُنگ” را با ارتعاش ثابت ادا کنید. صوت را تا طول زمانی ممکن ادا کنید. “اُنگ” به معنای آگاهی نامحدود آفرینش است. چانه را کمی به داخل بکشید، طوری که وقتی صوت “نگ” را نگه می‌دارید، عبور ارتعاش آن را از کام دهان تا جمجمه احساس کنید. این کار، مانند یک مشت و مال داخلی، تمام مغز را تحریک می‌کند. 

11 دقیقه   

4. چهارزانو بنشینید. کف دست‌ها را به هم بچسبانید، جلوی سینه قرار دهید. شست‌ها را محکم بر روی مرکز قلب فشار دهید.
(مرکز قلب بین دنده پنجم و ششم و در مرکز جناق قرار دارد.) توجه را روی این نقطه متمرکز کنید.

2 دقیقه  

5. دست‌ها را محکم به هم بسایید، تا حدی که بین آن‌ها حرارت ایجاد شود.

2 دقیقه  

انرژی ایجاد شده در کف دست را احساس کنید. سپس، کف دست‌ها را 10 سانتیمتر از هم دور کنید و جذب و دفع میان آن‌ها را حس کنید: دست راست، نیروی مثبت و دست چپ، نیروی منفی.  چشم‌ها را ببندید و با تجربه حس میان کف دست‌ها حضور داشته باشید.   

———————————————–

6. کف دست‌ها را گود کنید و مقابل هم قرار دهید؛ دست راست رو پایین و دست چپ رو به بالا دارد. فاصله بین کف دست‌ها 10 سانتیمتر است و مرکز قلب در وسط این فاصله جا می‌گیرد. از بینی، تنفس عمیق و وانهاده انجام دهید. انرژی را میان دست‌ها جمع بیاورید و آن را مانند یک گوی درخشان مجسم کنید.

4 دقیقه

این تمرین را در وانهادگی انجام دهید و لبخند بزنید. دارید دل را می‌گشایید. تعامل نیروهای الکترومغناطیس بدن در این مراقبه بافت‌های ناحیه سینه را
از درون و بیرون آسوده می‌سازند.

7. با کف دست راست محکم بر روی مرکز قلب فشار ایجاد کنید. دست چپ را پشت بدن، روی ستون فقرات و نقطه مقابل کف دست راست قرار دهید و بر روی این نقطه فشار ایجاد کنید. انرژی ایجاد شده بین این دو نقطه را احساس کنید. از راه بینی و با حرکت ناف، تنفس آتشین انجام دهید.

2 دقیقه

در پایان: دم عمیق بگیرید و نفس را تا جایی که راحت هستید حبس کنید. ستون فقرات را راست نگه بدارید، دست‌ها را روی دامان قرار دهید
و با احساسی ملکوتی چند دقیقه مراقبه کنید.